برای جلوگیری از ترک خوردن دیوار، ترکیبی از زیرسازی سالم، گچ مناسب، پرایمر سازگار و مش تقویتی در محل‌های لازم نتیجه بهتری می‌دهد. انتخاب مصالح به علت ترک بستگی دارد. اگر زیرکار سست، مرطوب یا در حال حرکت باشد، گچ‌کاری مجدد به‌تنهایی مشکل را برطرف نمی‌کند. مش فایبرگلاس نیز برای تقویت اندود و کنترل برخی ترک‌های سطحی کاربرد دارد، اما جایگزین رفع نشتی یا بررسی نشست ساختمان نیست. پیش از خرید مصالح، وضعیت زیرکار را بررسی کنید تا هزینه اجرا صرف پوشاندن موقت ترک‌ها نشود.
علت ترک خوردن گچ دیوار چیست؟
ترک روی گچ همیشه از کیفیت پایین گچ نیست. گاهی اندود به‌درستی اجرا شده، اما حرکت یا تغییر وضعیت زیرکار باعث آسیب آن می‌شود. پیش از ترمیم، زمان ایجاد ترک، محل آن و تغییراتش را بررسی کنید تا مشخص شود تقویت اندود کافی است یا ابتدا باید مشکل زیرکار برطرف شود. مهم‌ترین علت‌ها عبارت‌اند از:
- آماده‌نبودن سطح زیرکار: گردوغبار، چربی، بخش‌های پوک و باقی‌مانده پوشش‌های سست، اتصال اندود به دیوار را ضعیف می‌کنند. اجرای گچ روی چنین سطحی، احتمال جداشدگی و ترک را افزایش می‌دهد.
- جذب آب نامتناسب زیرکار: سطح بسیار جاذب، آب ملات را سریع می‌کشد و روند اجرای صحیح را مختل می‌کند. سطح صاف و کم‌جذب نیز ممکن است بدون آماده‌سازی مناسب، چسبندگی کافی نداشته باشد. به همین دلیل، آماده‌سازی بتن صاف با بلوک جاذب یکسان نیست.
- تفاوت رفتار مصالح مجاور: محل اتصال بلوک به بتن یا بخش ترمیم‌شده به دیوار قدیمی، مستعد تمرکز تنش است. تفاوت تغییرشکل این مصالح، گاهی به‌صورت ترک در پوشش گچی ظاهر می‌شود. جزئیات اتصال و وجود درز حرکتی در انتخاب روش اجرا اهمیت دارد.
- اجرای زودهنگام روی زیرسازی سیمانی: اگر جمع‌شدگی زیرسازی هنوز ادامه داشته باشد، اجرای لایه گچی روی آن احتمال ترک یا جداشدگی را افزایش می‌دهد. زمان مناسب اجرای لایه بعد باید با نوع ملات و شرایط خشک‌شدن هماهنگ باشد.
- خطا در ساخت و اجرای ملات: نسبت آب نامناسب، ابزار آلوده و ضخامت خارج از محدوده توصیه‌شده، کیفیت اندود را کاهش می‌دهند. باقی‌ماندن گچ گرفته‌شده در ظرف نیز بر زمان گیرش مخلوط تازه اثر می‌گذارد.
- خشک‌شدن سریع و حرکت ساختمان: گرمای شدید و جریان هوای گرم احتمال ترک‌های ریز سطحی را بالا می‌برند. از طرف دیگر، حرکت زیرکار مسئله‌ای جداگانه است. ترک‌های تکرارشونده یا رو به گسترش باید پیش از ترمیم ظاهری بررسی شوند.
بهترین مصالح برای جلوگیری از ترک گچ کدام اند؟
برای جلوگیری از ترک خوردن دیوار، هیچ محصولی به‌تنهایی پاسخ همه شرایط نیست. مصالح باید با جنس زیرکار، نوع پوشش و محل اجرا هماهنگ باشند. گزینه‌های زیر، هرکدام وظیفه مشخصی دارند.
گچ یا اندود آماده متناسب با زیرکار
محصولی انتخاب کنید که برای سطح موردنظر مناسب باشد و ضخامت اجرا، نسبت اختلاط و شرایط مصرف آن مشخص شده باشد. عنوان‌هایی مانند «ضدترک» به‌تنهایی کافی نیستند. اگر سطح ناهموار است، اصلاح آن را با اندود مناسب انجام دهید و ضخامت اضافی را به لایه نازک پرداخت تحمیل نکنید.
پرایمر یا عامل اتصال مناسب
برای سطح جاذب، محصول کنترل‌کننده جذب و برای بعضی سطوح صاف، عامل اتصال مناسب نیاز است. این دو کاربرد را یکسان ندانید. پرایمر نیز جای پاک‌کردن گردوغبار و برداشتن بخش‌های سست را نمی‌گیرد. زمان خشک‌شدن آن پیش از گچ‌کاری باید مطابق دستور سازنده رعایت شود.
مش فایبرگلاس مخصوص تقویت اندود
مش فایبرگلاس با تقویت پوشش گچی و توزیع تنش، به کنترل ترک‌های سطحی در نقاط مستعد آسیب، مانند محل اتصال مصالح مختلف، کمک می‌کند. البته مش تقویت اندود گچی با خرید توری وال مش که برای مهار لرزه‌ای و افزایش مقاومت خارج از صفحه دیوارهای غیرسازه‌ای استفاده می‌شود، لزوماً یکسان نیست. انتخاب نوع توری باید براساس کاربرد، مشخصات فنی و دستورالعمل اجرایی انجام شود.
نوار و بتونه درزگیر مخصوص صفحات گچی
در دیوارهای ساخته‌شده با صفحات گچی، اتصال صحیح صفحات و اجرای سیستم درزگیری اهمیت دارد. نوار و بتونه باید مطابق توصیه سازنده انتخاب شوند. جایگزین‌کردن خودسرانه بتونه درزگیر با گچ معمولی یا بی‌توجهی به حرکت صفحات، احتمال برگشت ترک را افزایش می‌دهد.
پروفیل‌های درز و جداکننده
در محل‌هایی که برای حرکت نسبی اجزا درز پیش‌بینی شده، پوشاندن آن با گچ یا مش راه‌حل مناسبی نیست. جزئیات درز باید در پوشش نهایی نیز رعایت شود. هدف، فراهم‌کردن امکان حرکت کنترل‌شده بدون تحمیل آن به سطح یکپارچه گچ است.
کاربرد مش فایبرگلاس در جلوگیری از ترک گچ
مش فایبرگلاس با قرارگرفتن داخل اندود، به توزیع تنش و محدودکردن بازشدگی برخی ترک‌های سطحی کمک می‌کند. تقویت پوشش گچی با اجرای سیستم مهار لرزه‌ای دیوار تفاوت دارد و انتخاب محصول باید متناسب با همین کاربرد انجام شود.
برای جلوگیری از ترک خوردن دیوار، صرف حضور توری کافی نیست. مش باید مطابق جزئیات سیستم، داخل لایه مناسب اندود قرار بگیرد و به‌خوبی پوشانده شود. چسباندن توری روی سطح و پوشاندن آن با لایه‌ای نامتناسب، عملکرد مورد انتظار را تضمین نمی‌کند. محل قرارگیری، میزان هم‌پوشانی و ضخامت پوشش را از دستور فنی محصول بگیرید.
در محل تغییر جنس زیرکار، ابتدا بررسی کنید اتصال نیازمند تقویت است یا باید درز جداکننده داشته باشد. روی بخش پوک، مرطوب یا دارای حرکت فعال، اجرای مش را شروع نکنید. همچنین برای اندودهای حاوی سیمان، مقاومت مش در محیط قلیایی باید متناسب با کاربرد تأیید شده باشد.
پیش از سفارش از زرین گام، نوع اندود، جنس زیرکار و محل مصرف را مشخص کنید و اطلاعات فنی محصول پیشنهادی را بخواهید. جلوگیری از ترک خوردن دیوار زمانی نتیجه قابل‌اتکاتری دارد که مصالح مناسب با زیرسازی صحیح، جزئیات اجرایی مشخص و کنترل کیفیت کار همراه شوند.
توجه: این مطلب یک رپورتاژ آگهی بوده و سایت سازه پلاس هیچگونه نظر و مسئولیتی ندارد. در صورت نیاز به لینک‌های داخل متن مراجعه فرمایید.
۰ دیدگاه