کندکننده‌های بتن افزودنی‌ها یا افزودنی‌هایی هستند که به کند کردن یا کند شدن فرآیند سخت شدن کمک می‌کنند. سازندگان به منظور افزایش کارایی بتن به منظور امکان جابجایی، قرار دادن و تکمیل بتن راحت تر، کندکننده های بتن را معرفی می کنند. این به سازندگان کنترل و انعطاف بیشتری برای اتمام پروژه ها در یک جدول زمانی خاص می دهد. کندکننده های بتن به ویژه در جاهایی که حمل و نقل طولانی مدت یا فرآیندهای پیچیده ساختمانی درگیر هستند، اهمیت دارند.

انواع کندگیر برای بتن

کارشناسان کندکننده‌های بتن را به دو گروه اصلی دسته‌بندی می‌کنند: کندکننده‌های آلی و کندکننده‌های شیمیایی، اگرچه این طبقه‌بندی‌ها آنقدرها که ممکن است به نظر می‌رسد متمایز نیستند زیرا برخی از کندکننده‌ها حاوی ترکیبات شیمیایی و آلی هستند. کند کننده های بتن آلی کند کننده های مبتنی بر قند – کند کننده های پایه قند از قندهایی مانند ساکارز و گلوکز ساخته می شوند. این قندها در فرآیند هیدراتاسیون اختلال ایجاد می کنند و در نتیجه سخت شدن بتن را به تاخیر می اندازند. اینها مقرون به صرفه هستند، با انواع مختلف بتن سازگار هستند، غیر سمی هستند و در طیف وسیعی از دماها کار می کنند.

لیگنوسولفونات ها – لیگنوسولفونات ها از چوب گرفته می شوند. فرآیند خمیرسازی اینها کندکننده های محلول در آب هستند و به دلیل اثربخشی شناخته شده هستند. آنها همچنین به بهبود کارایی و جریان بتن کمک می کنند.

لیگنوسولفونات های اصلاح شده – لیگنوسولفونات های اصلاح شده لیگنوسولفونات های تقویت شده شیمیایی هستند. آنها تمام کیفیت لیگنو سولفونات های استاندارد را دارند، اما انعطاف پذیری دوز را نیز بهبود می بخشند تا به سازندگان کنترل بیشتری بر فرآیند و نتیجه بدهند. با یون های کلسیم در سیمان. این نوع کندگیرها به دما وابسته نیستند و با بسیاری از انواع بتن سازگار هستند. و مواد افزودنی. کند کننده های شیمیایی بتنفسفات ها – کندکننده های فسفات با تاخیر در تشکیل محصولات هیدراتاسیون در سیمان عمل می کنند. اینها در تنظیمات دمای بالا موثر هستند و پایداری شیمیایی و توسعه قدرت اولیه را افزایش می دهند.

اسید سیتریک – اسید سیتریک، مشتق شده از مرکبات، با یون های کلسیم تشکیل می شود تا هیدراتاسیون را کاهش دهد. و زمان تنظیم را افزایش دهید. میزان دوز برای کندکننده‌های اسید سیتریک کمتر از انواع دیگر است، بنابراین مقرون به صرفه‌تر هستند و غیرسمی هستند.

بورات‌ها – آهن‌گیرکننده‌های بورات، مانند بوراکس. یا بورات کلسیم، افزودنی های شیمیایی هستند که به طور موثر هیدراتاسیون و زمان گیرش را کاهش می دهند. اینها همچنین کندکننده‌هایی با دوز پایین هستند و هیدراتاسیون حرارتی را کاهش می‌دهند، که در کاربردهای در مقیاس بزرگ مفید است.

چگونه کندکننده‌های بتن کار می‌کنند؟ همه انواع متمایز کندگیرهای بتن با تأثیر بر واکنش شیمیایی بین سیمان و آب که به عنوان هیدراتاسیون شناخته می شود، کار می کنند. با این حال، مکانیسم خاص برای تأثیرگذاری بر هیدراتاسیون به نوع کندکننده بستگی دارد.

جذب – بعضی از کندکننده‌ها مانند لیگنوسولفونات‌ها با جذب روی سطح ذرات سیمان کار می‌کنند. این در تماس بین آب و سیمان اختلال ایجاد می‌کند و شروع فرآیند هیدراتاسیون را به تأخیر می‌اندازد.تشکیل کمپلکس – دیگر کندکننده‌ها، از جمله اسیدهای آلی مانند اسیدهای سیتریک و اسید تارتاریک، تشکیل می‌شوند. کمپلکس با یون های کلسیم در سیمان. این کمپلکس فرآیند هیدراتاسیون را مهار می کند.

مسدود کننده سطح – برخی کندکننده ها، مانند کندکننده های لیگنو سولفونات بر پایه قند یا اصلاح شده، یک لایه نازک روی سطح ذرات سیمان ایجاد می کنند و کند می شوند. نفوذ آب را کاهش می دهد و هیدراتاسیون را به تاخیر می اندازد.

تاخیر هسته ای – این کندکننده ها با به تاخیر انداختن هسته زایی یا تشکیل محصولات هیدراتاسیون کریستالی در سیمان عمل می کنند.

کارپذیری طولانی دلیل اصلی استفاده بیشتر سازندگان از کندگیرهای بتن است. با کاهش زمان گیرش، سازندگان جدول زمانی طولانی تری برای رسیدگی، قرار دادن و تکمیل بتن دارند. این اثر به ویژه در مواقعی مفید است که فاصله حمل و نقل طولانی، قالب‌بندی پیچیده یا فرآیندهای ساخت و ساز پیچیده وجود داشته باشد.

کاهش خطر ترک‌هاکمک‌کننده‌ها به کاهش آسیب کمک می‌کنند. خطر ظاهر شدن ترک ها به دلیل کاهش هیدراتاسیون و تولید گرما است. این افزایش کنترل شده دما به به حداقل رساندن پتانسیل ترک حرارتی کمک می کند. این به ویژه در کاربردهای بتن بزرگ مفید است. مقادیر نامناسب از کندکننده‌ها می‌تواند خطر ترک خوردن و جمع شدن را افزایش دهد، بنابراین رعایت توصیه‌های متخصص برای مقادیر کندکننده‌ها ضروری است. برای افزایش استحکام پیوند بین بتن موجود و جدید از طریق افزایش کارایی و امکان افزایش درهم تنیدگی بین ذرات سنگدانه. کندکننده ها همچنین مقاومت فشاری بتن مخلوط با کندگیرها را افزایش می دهند. برای توسعه مقاومت بهینه بتن، استفاده از نوع و مقدار صحیح کندکننده بتن مهم است.

خونریزی دارنده‌ها می‌توانند بر خونریزی بتن تأثیر بگذارند. به روش های مختلف برخی از کندکننده ها خونریزی بتن را کاهش می دهند و برخی دیگر اثر معکوس خواهند داشت. کندکننده ها گیرش را به تاخیر می اندازند و زمان بیشتری را برای بالا آمدن آب به سطح بتن می دهند. با این حال، برخی از کندکننده‌ها به مخلوط بتن کمک می‌کنند تا آب بیشتری را حفظ کند تا میزان خونریزی به سطح را کاهش دهد.

پیوستگی همچنین کندکننده‌ها بر چسبندگی بتن تأثیر می‌گذارند. بتن به طرق مختلف در برخی موارد، کارایی طولانی‌تری که کندکننده‌ها ایجاد می‌کنند، امکان تعامل و پراکندگی بهتر ذرات در مواد سیمانی، سنگدانه‌ها و سایر اجزا را فراهم می‌کند. این می تواند همگنی را در مخلوط کلی افزایش دهد. با این حال، برخی از کندکننده‌ها محتوای آب را افزایش می‌دهند که می‌تواند چسبندگی را کاهش دهد.کاربردهای بتنی که از استفاده از کندکننده‌ها سود می‌برنداستفاده از کندکننده‌های بتن به طور خاص مزایای خاصی دارد. کاربردهای بتن.

پروژه های هوای گرم – دماهای بالا با افزایش سرعت تبخیر آب، کارایی بتن را کاهش می دهد. کندگیرها به افزایش زمان گیرش بتن حتی در هوای گرم کمک می کنند تا خطر سفت شدن زودرس را کاهش دهند.ساخت و ساز در مقیاس بزرگ – کندسازها در ساخت و ساز در مقیاس بزرگ مفید هستند. پروژه هایی که در آنها ریختن، شکل دهی و تکمیل بتن زمان بیشتری می برد. کندکننده ها پنجره کارپذیری را برای پروژه های بزرگ گسترش می دهند.

بتن پمپ شده – زمانی که بتن در فواصل زیاد یا ارتفاعات بالاتر پمپ می شود، کندکننده ها به افزایش کارایی کمک می کنند. این امر خطر انسداد را کاهش می دهد و از یکپارچگی مناسب اطمینان می دهد.

بتن پیچیده یا دوغاب – زمان گیرش طولانی مدت بتن با کندکننده ها به سازندگان زمان بیشتری برای پروژه های بتنی پیچیده و پیچیده می دهد. این به پروژه هایی مانند مهر زنی بتن یا استفاده از رنگدانه های رنگی کمک می کند.

بتن پیش ساخته – استفاده از کندگیر در بتن پیش ساخته. آنها به حفظ کارایی بتن در طول فرآیند ریخته گری کمک می کنند و انسجام را افزایش می دهند، جزئیات را بهبود می بخشند و خطر اتصال سرد در عناصر پیش ساخته را کاهش می دهند.

/b>سازندگان در مرحله اختلاط، کندکننده‌ها را در بتن وارد می‌کنند، اما روش خاص به نوع کندکننده و شکلی که در آن به صورت پودر، مایع یا مخلوط عرضه می‌شوند، بستگی دارد. در اینجا مراحل کلی برای ترکیب کندکننده‌ها در بتن آمده است.

تعیین دوز – برای تعیین مقدار صحیح، مشورت با دستورالعمل‌های سازنده و/یا برگه‌های فنی ضروری است. ریتاردری که برای پروژه خود نیاز دارید مقدار کم مخلوط اثر مطلوب را نخواهد داشت، اما مقدار زیاد آن می‌تواند زمان گیرش طولانی‌مدت ایجاد کند و افزایش قدرت را به تاخیر بیاندازد.

آهنگ‌ساز را آماده کنید – دارنده‌ها انواع مختلفی دارند. تشکیل می دهد. کند کننده های قدرت باید قبل از افزودن آنها به بتن در آب حل شوند. کندکننده‌های مایع و افزودنی را می‌توان مستقیماً استفاده کرد.

محتوای آب را تنظیم کنید – مطمئن شوید که مقدار آب موجود در کندکننده‌های پودر را در محتوای آب کلی مخلوط سیمان محاسبه کنید. باید مقدار آب را تنظیم کنید تا مطمئن شوید که با مقدار مخلوط بتن مناسب است.

ضدکننده را اضافه کنید – برای مقادیر کم کندکننده، می‌توانید مستقیماً آن را اضافه کنید. به مواد خشک برای اختلاط در مقیاس بزرگ، بهتر است که دیرگیرکننده ها را ترکیب کنیدکاملاً مخلوط کنید – هنگامی که کندکننده را اضافه کردید، باید همه مواد را مخلوط کنید تا از توزیع یکنواخت اطمینان حاصل کنید. از روش استاندارد بتن برای مدت زمان اختلاط پیروی کنید.

توجه: این محتوا بصورت اتوماتیک توسط هوش مصنوعی وبلاگ سازه پلاس، تولید و منتشر شده است. ممکن است در برخی عبارات کلمه معادل و ترجمه یا جمله‌بندی‌ و رعایت نگارش درست نباشند.