ساختمان ها بر حسب نوع کاربری و میزان آسیب رسانی ناشی از خرابی آنها به چهار گروه اهمیت تقسیم میشوند
ساختمانهای با اهمیت خیلی زیاد
این گروه شامل دو دسته زیر است:
ساختمانهای ضروری
این گروه شامل ساختمان‌هایی است که قابل استفاده بودن آنها پس از وقوع زلزله اهمیت خاص دارد و وقفه در بهره برداری از آنها غیر مستقیم موجب افزایش تلفات و خسارات می شود؛ مانند بیمارستان‌ها و درمانگاه‌ها مراکز آتش نشانی مراکز و تأسیسات آبرسانی، ساختمانهای نیروگاه‌ها و تأسیسات برق‌رسانی برج‌های مراقبت فرودگاه‌ها مراکز مخابرات رادیو و تلویزیون تأسیسات نظامی و انتظامی مراکز کمک رسانی و به طور کلی تمام ساختمان‌هایی که استفاده از آنها در نجات و امداد مؤثر می‌باشد.
ساختمانهای خطرزا
این گروه شامل ساختمان‌ها و تأسیساتی است که خرابی آنها موجب انتشار گسترده مواد سمی و مضر در کوتاه مدت و دراز مدت برای محیط زیست میشوند مانند کارخانه های تولید کننده مواد شیمیایی خاص
ساختمانهای با اهمیت زیاد
این گروه شامل سه دسته زیر است:
- ساختمان‌هایی که خرابی آنها موجب تلفات زیاد می‌شود مانند مدارس، مساجد استادیوم‌ها، سینما و تئاترها سالن‌های اجتماعات فروشگاه‌های بزرگ ترمینال‌های مسافری و یا هر فضای سرپوشیده دیگری که محل تجمع بیش از ۳۰۰ نفر در زیر یک سقف باشد.
- ساختمان‌هایی که خرابی آنها سبب از دست رفتن ثروت ملی می گردد مانند. موزه ها کتابخانه‌ها و به طور کلی مراکزی که در آنها اسناد و مدارک ملی و یا آثار پر ارزش دیگری نگهداری می‌شود.
- ساختمان‌ها و تأسیسات صنعتی که خرابی آنها موجب آلودگی محیط زیست و یا آتش سوزی وسیع می‌شود مانند پالایشگاه‌ها انبارهای سوخت و مراکز گازرسانی
ساختمانهای با اهمیت متوسط
این گروه ساختمان‌ها شامل کلیه ساختمانهای مشمول آیین‌نامه بجز ساختمانهای عنوان شده در سه گروه دیگر می‌باشند مانند ساختمانهای مسکونی و اداری و تجاری هتل‌ها پارکینگ‌های چند طبقه انبارها کارگاه‌ها ساختمانهای صنعتی
ساختمانهای با اهمیت کم
این گروه شامل دو دسته زیر است:
- ساختمان‌هایی که خسارت نسبتاً کمی از خرابی آنها حادث می‌شود و احتمال بروز تلفات جانی انسانی در آنها بسیار کم است مانند انبارهای کشاورزی و سالن‌های نگهداری دام
- ساختمانهای موقتی که مدت بهره‌برداری از آنها کمتر از ۲ سال است.
۰ دیدگاه