قرنیز یکی از اجزای تکمیلی و جزئیات مهم دکوراسیون محسوب می شود که انتظار می رود تا سال ها بدون مشکل کارایی داشته باشد اما در برخی شرایط، پس از مدتی با مشکلاتی مانند بادکردگی، تغییر شکل، باز شدن درزها یا جدا شدن از دیوار مواجه می شود. در بسیاری از این موارد، مشکل مستقیما به کیفیت قرنیز مربوط نیست و انتخاب جنس نامناسب برای فضا، تماس با رطوبت، زیرسازی نامناسب یا اشتباهات هنگام نصب می توانند عامل اصلی باشند.
شناخت جنس قرنیز و رعایت چند نکته ساده هنگام انتخاب و نصب می تواند احتمال بروز این مشکلات را تا حد زیادی کاهش دهد. در ادامه علت مشکلاتی مانند باد کردن قرنیز، جدا شدن آن از دیوار و همچنین اشتباهات هنگام خرید و نصب را بررسی می کنیم.

چرا قرنیز باد می کند؟

مشکل باد کردن قرنیز معمولا در قرنیزهای MDF و نئوپان اتفاق می افتد که از جنس مواد چوبی فشرده ساخته شده اند. زمانی که رطوبت از قسمت های بدون روکش یا برش خورده به مغز قرنیز نفوذ می کند، باعث باد کردن قرنیز می شود.
این مشکل در مدل های نئوپانی معمولا شدیدتر و سریع تر دیده می شود؛ زیرا ساختار نئوپان نسبت به MDF مقاومت کمتری در برابر رطوبت دارد. در مدل های MDF نیز کیفیت و تراکم مغزی اهمیت زیادی دارد؛ MDF متراکم و باکیفیت در برابر رطوبت مقاومت بیشتری نشان می دهد اما همچنان ضدآب محسوب نمی شود و در صورت رسیدن آب به مغز خام آن، احتمال تورم وجود دارد.
اما قرنیزهای از جنس PVC و پلی استایرن به دلیل ساختار ضدآب، دچار مشکل باد کردگی نمی شوند؛ البته در نظر داشته باشید که این موضوع به معنی آسیب پذیر نبودن آن ها نیست.

رطوبت از کجا وارد قرنیز می شود؟

روکش تا حد زیادی از مغزی محافظت می کند اما قسمت های برش خورده، انتها و ابتدای شاخه ها، کنج ها و لبه پایینی نقاط حساس تری هستند که ممکن است در اثر شستشوی کف، باقی ماندن آب کنار قرنیز یا نفوذ رطوبت از این بخش ها، باعث تورم و بادکردگی شوند.
چگونه از باد کردن قرنیز جلوگیری کنیم؟
بهتر است روکش قرنیز لبه های بالا و پایین را نیز پوشش دهد. قسمت های برش خورده، کنج ها و لبه پایینی با چسب ماستیک آب بندی شوند و برای نظافت، به جای ریختن مستقیم آب، از دستمال نم دار استفاده شود.
اگر رطوبت از پشت دیوار یا نشتی لوله باشد، آب بندی قرنیز کافی نیست و باید منبع نم برطرف شود؛ در غیر این صورت پس از تعویض شاخه ها نیز احتمال بادکردگی مجدد وجود دارد.

چرا قرنیز از دیوار جدا می شود؟

جدا شدن قرنیز از دیوار می تواند به نوع نصب، کیفیت چسب، وضعیت دیوار یا خود قرنیز مربوط باشد. یکی از مهم ترین دلایل، اتصال ضعیف به دیوار است؛ استفاده اصولی از چسب مناسب و میخ می تواند اتصال مطمئن تری ایجاد کند.
چسب نامناسب، مقدار کم چسب یا نصب روی دیوار خاکی، سست یا نم دار نیز می تواند باعث جدا شدن قرنیز از دیوار شود.
موج دار بودن دیوار نیز باید جدی گرفته شود. اگر پشت قرنیز در تمام طول با دیوار تماس نداشته باشد و با فشار زیاد نصب شود، ممکن است پس از مدتی بخشی از شاخه ها از دیوار فاصله بگیرد و جدا شود.
علاوه بر این، قرنیزهای جنس نئوپانی و ام دی اف ممکن است در اثر رطوبت تغییر ابعاد داشته باشند و این تغییر ابعاد می تواند باعث ایجاد فشار، قوس برداشتن و باز شدن آن از دیوار شود.

اشتباهات رایج در انتخاب قرنیز

۱. انتخاب رنگ
رنگ این آیتم باید با پوشش کف، دیوار و سایر اجزای دکوراسیون هماهنگ باشد؛ البته این هماهنگی به معنی همرنگ بودن نیست. می توان رنگ آن را با پوشش کف ست کرد یا از رنگ های خنثی مانند سفید، طوسی و مشکی استفاده کرد. همچنین امکان هماهنگ کردن رنگ قرنیز با عناصر چوبی مانند درها، کمد و کابینت نیز وجود دارد.
۲. انتخاب ارتفاع
ارتفاع این آیتم باید متناسب با ارتفاع سقف و ابعاد فضا انجام شود. مدل های خیلی بلند در فضاهای کم ارتفاع ممکن است ارتفاع سقف را کوتاه تر نشان دهند. در بیشتر منازل با سقف معمول، ارتفاع حدود 10 الی 12 سانتی متر و در بعضی فضاها تا ارتفاع 14 سانتی متر انتخاب مناسبی است.
۳. انتخاب جنس
در فضاهای مرطوب یا محل هایی که کف زیاد در معرض شستشو قرار می گیرد، انتخاب جنس اهمیت بیشتری پیدا می کند. جنس های ام دی اف و نئوپان برای این مکان ها انتخاب مناسبی نیستند و پیشنهاد می شود از مدل های پی وی سی و پلی استایرن که مقاومت بالاتری در برابر آب دارند، استفاده شود.
۴.انتخاب سبک
طرح قرنیز نیز باید با سبک دکوراسیون هماهنگ باشد. برای فضاهای با دکوراسیون مدرن، مدل های ساده و خطی مناسب هستند و در دکوراسیون های نئوکلاسیک و کلاسیک، مدل های دارای جزئیات، قاب و انحنای بیشتر انتخاب ایده آلی به شمار می آیند.

اشتباهات رایج در نصب

حتی در صورت انتخاب قرنیز مناسب، اجرای غیراصولی و ضعیف می تواند باعث باز شدن اتصالات و جدا شدن شاخه ها از دیوار شود.
۱. اتکا به یک روش اتصال
در صورتی که نصب فقط به چسب متکی باشد، احتمال باز شدن شاخه ها وجود دارد. از طرف دیگر، میخ کاری بیش از حد می تواند ظاهر اجرا را خراب کند. بنابراین استفاده هم زمان از چسب مناسب و میخ بهترین روش برای نصب این متریال است که اتصال مطمئنی ایجاد می کند و ظاهر تمیز و مرتبی به دیوار می بخشد.

۲. استفاده از تیغ کند برای برش و فارسی بری
تمیزی برش یکی از مهم ترین عوامل در ظاهر نهایی کار است و استفاده از تیغ کند یا نامناسب می تواند باعث لب پر شدن روکش، خرد شدن لبه ها و ناصاف شدن محل برش شود.
این مشکل به خصوص در فارسی بری کنج های داخلی و خارجی بیشتر دیده می شود؛ زیرا کوچک ترین بی دقتی در زاویه یا کیفیت برش باعث می شود محل اتصال دو قرنیز، درز مشخصی ایجاد کند.
۳. تمیز نکردن دیوار و کف قبل از نصب
وجود گرد گچ، خاک، بقایای مصالح یا آلودگی روی دیوار می تواند قدرت چسبندگی را کاهش دهد. همچنین وجود نخاله یا برجستگی در محل تماس قرنیز با کف ممکن است باعث شود شاخه ها کاملا صاف و تراز نصب نشوند.
بنابراین قبل از شروع نصب، سطح دیوار و محل قرارگیری شاخه ها باید تمیز، خشک و تا حد امکان صاف باشد.

توجه: این مطلب یک رپورتاژ آگهی (تبلیغات) بوده و سایت سازه پلاس هیچگونه نظر و مسئولیتی ندارد. در صورت نیاز به لینک‌های داخل متن مراجعه فرمایید.