انتخاب سیستم سازه‌ای مناسب بر اساس ضریب رفتار و حداکثر ارتفاع مجاز (جدول ۳-۱) در ویرایش پنجم استاندارد ۲۸۰۰ یکی از تصمیم‌های سرنوشت‌ساز در طراحی لرزه‌ای هر ساختمان، انتخاب سیستم سازه‌ای و سیستم مقاوم در برابر نیروی جانبی زلزله است. این انتخاب نه...
روش تحلیل استاتیکی معادل (Equivalent Static Analysis) ساده‌ترین و رایج‌ترین روش برای تعیین نیروی زلزله در ساختمان‌های کوتاه و منظم است. در این روش، اثر دینامیکی زلزله با یک نیروی افقی استاتیکی معادل (برش پایه) که در ارتفاع ساختمان توزیع می‌شود، جایگزین می‌گردد. ویرایش...
در معماری مدرن، پیش‌آمدگی‌های بلند (Cantilevers) و کنسول‌های بزرگ – چه به صورت بالکن‌های طره‌ای، چه سقف‌های آویزان و چه بخش‌های برجسته نما – جلوه بصری زیبایی ایجاد می‌کنند و فضای مفید ساختمان را افزایش می‌دهند. اما در هنگام زلزله، همین عناصر معماری می‌توانند...
اگر بخواهیم از میان تمام مفاهیم مهندسی زلزله، مرگبارترین و مخرب‌ترین پدیده را برای ساختمان‌های شهری انتخاب کنیم، بدون تردید «طبقه نرم» و «طبقه ضعیف» در صدر فهرست قرار می‌گیرند. تجربه زلزله‌های بزرگ مانند نورتریج (۱۹۹۴)، کوبه (۱۹۹۵)، بم (۲۰۰۳) و ازمیت...
تجربه زلزله‌های گذشته در ایران و جهان به وضوح نشان داده است که بسیاری از خرابی‌های شدید سازه‌ای، ریشه در نامنظمی پلان دارد. ساختمانی که در پلان نامنظم است، در زلزله دچار توزیع نابرابر نیرو، تمرکز تنش و پیچش‌های ناخواسته می‌شود که می‌تواند منجر به خرابی زودرس...
یکی از رایج‌ترین آسیب‌های زلزله در مناطق شهری تراکم بالا، ضربه زدن (Pounding) ساختمان‌های مجاور به یکدیگر است. هنگامی که دو ساختمان با دوره تناوب و رفتار متفاوت در اثر زلزله نوسان می‌کنند، اگر فاصله کافی بین آنها نباشد، به هم برخورد کرده و باعث تخریب موضعی،...